بیماری های قلبی و حمله قلبی

بیماری های قلبی و حمله قلبی

بیش از ۱ میلیون آمریکایی در هر سال دچار حمله قلبی می شوند . حمله قلبی یا آنفارکتوس میوکارد ( MI ) عارضه ایست که در آن عضله قلب آسیب دائمی می بیند. میو به معنای عضله است و کاردیال یعنی قلب . اینفارکشن یا آنفارکتوس هم یعنی مرگ بافت عضلانی بر اثر نرسیدن خون و اکسیژن.

در هنگام بروز حمله قلبی چه اتفاقی می افتد؟

عضله قلب به تامین منبع غنی اکسیژن که از طریق جریان خون تامین می شود نیاز دارد . شریان های قلبی راه رسیدن خون به عضلات قلب را فراهم می کنند. اگر مبتلا به بیماری شریان قلب هستید بدین معناست که شریان های قلبی تنگ یا مسدود شده اند و خون نمی تواند به راحتی از آن ها عبور کند .
چربی ها  ، کلسیم ، پروتئین ها و سلول های التهابی موجود در شریان ها در کنار هم پلاک هایی را می سازند که از نظر اندازه و تراکم با هم فرق دارند. تشکیل پلاک سبب بروز نشانه های اولیه بیماری های قلبی  خواهد شد . وقتی که پلاک تشکیل شده باشد عبور خون و  در نتیجه تامین اکسیژن برای عضله قلب کم می شود ، به خصوص وقتی که نیاز به اکسیژن زیاد شود ( در حین انجام تمرین ورزشی یا فعالیت های شدید) در نتیجه درد قفسه سینه یا نشانه های حمله قلبی بروز می کند .

سطح خارجی پلاک ممکنست پاره شود یا ترک بخورد و پلاکت های خون ( اجزای دایره شکلی که به ایجاد لخته خون کمک می کنند) به آن منطقه سرازیر شده و درست مانند دلمه بستن زخم ، در اطراف پلاک لخته هایی را تشکیل می دهند . این عارضه ایسکمی نامیده می شود. اگر این وضعیت مدت کوتاهی ( حتی چند دقیقه ) ادامه یابد سلول های عضلانی قلب می میرند و آسیب دائمی می بینند که به آن  حمله قلبی گفته می شود.

اگرچه زیاد رایج نیست اما در مواردی حمله قلبی بر اثر اسپاسم یا منقبض شدن شریان قلبی بروز می کند . در دیواره شریان های قلب عضلات ظریفی قرار دارند که بر اساس نیاز قلب منقبض یا شل می شوند . در حین اسپاسم قلبی ، شریان های قلبی بدون هیچ نشانه ای منقبض شده یا دچار اسپاسم می شوند . در نتیجه مقدار خونی که به عضله قلب می رسد کم شده و حمله قلبی بروز می کند. ممکنست که این عارضه در حین استراحت و حتی در افرادی که به بیماری شریانی قلب هم مبتلا نیستند بروز کند .

هر یک از شریان های قلب وظیفه رساندن خون به بخش خاصی از قلب را برعهده دارد . مقدار آسیب دیدگی به وسعت ناحیه ای که شریان هایش تنگ شده اند و فاصله زمانی بین انقباض شریان ها و درمان بستگی دارد. هر قدر درمان سریع تر انجام گیرد آسیب دیدگی کم تر خواهد بود. ترمیم عضله قلب بلافاصله بعد از حمله قلبی شروع شده  و تا حدود ۸ هفته به طول می انجامد . درست مانند ترمیم یک زخم ، زخم هایی که در عضله قلب ایجاد شده اند ترمیم شده و اسکار به جا می گذارند . االبته بافت اسکار تشکیل شده منقبض نمی شود .بنا براین ، توانایی پمپاژ قلب بعد از حمله قلبی کاهش می یابد . مقدار کاهش توانایی پمپاژ قلب به وسعت و محل بروز اسکار بستگی دارد.

نشانه های حمله قلبی کدامند ؟

نشانه های حمله قلبی عبارتند از :

  • احساس نارحتی ، فشار ، سنگینی یا درد روی قفسه سینه ، بازو و زیر جناغ سینه
  • احساس ناراحتی که به پشت ، چانه ، گلو یا بازوها انتشار می یابد.
  • احساس پُری ، سوأهاضمه یا احساس خفگی ( شبیه به سوزش معده )
  • تعریق ، تهوع ، استفراغ یا سرگیجه
  • ضعف شدید ، اضطراب یا کوتاه شدن تنفس
  • تنفس سریع یا نامنظم
  • احساس خستگی و فرسودگی

در طول بروز حمله قلبی ، نشانه ها تا ۳۰ دقیقه یا بیشتر دوام می یابند و با استراحت یا مصرف نیتروگلیسیرین برطرف نمی شوند. برخی از افراد بدون بروز نشانه ای به حمله قلبی دچار می شوند که به آن آنفارکتوس خاموش می گویند. آنفارکتوس خاموش در هر فردی ممکنست بروز کند و بیشتر در بین مبتلایان به دیابت دیده می شود.

اگر دچار حمله قلبی شدن چه باید بکنم ؟

بعد از بروز حمله قلبی باید به سرعت درمان را شروع کنیم تا شریان بسته شده  باز شود و آسیب دیدگی بیشتری بروز نکند. با مشاهده اولین نشانه های حاکی از بروز حمله قلبی بلافاصله اورژانس را مطلع سازید . اگر درمان به تاخیر بیفتد خطر بروز آسیب دیدن عضلات قلب بیشتر و شانس زنده ماندن کم خواهد شد. .

به خاطر داشته باشید که درد قفسه سینه می تواند توصیف های مختلفی داشته باشد . ممکنست درد در قفسه سینه یا بازوها ، پشت یا چانه بروز احساس شود . اگر این نشانه ها را ذکر می کنید باید آن ها را جدی بگیرید. بلافاصله درمان را شروع کنید.

حمله قلبی چگونه تشخیص داده می شود ؟

تیم اورژانس با توجه به نشانه هایی که بروز کرده اند بروز حمله قلبی را تشخیص می دهند . تشخیص حمله قلبی بر اساس نشانه ها و آزمایشات صورت می گیرد. هدف اصلی درمان سریع و توقف آسیب دیدن عضله قلب است .

آزمایش های تشخیصی حمله قلبی عبارتند از :

  • الکتروکاردیوگرام یا نوار قلب: نوار قلب یا ECG اطلاعات مورد نیاز در باره وسعت و ناحیه آسیب دیده عضله قلب را نشان می دهد . همچنین ، درشرایط طبیعی یا بیماری تعداد ضربان قلب و ریتم آن را مشخص می سازد .
  • آزمایش خون : آزمایش خون سطوح یا مقادیر آنزیم های قلبی که آسیب دیدگی قلب را نشان می دهند تعیین می کند. این آنزیم ها به طور طبیعی در درون سلول های قلب وجود دارند و وجودشان برای انجام عملکرد سلول ها لازم است . وقتی که عضله قلب آسیب ببیند محتویات درون سلول ها از جمله آنزیم ها به بیرون ریخته و وارد جریان خون می شود. با اندازه گیری مقادیر آنزیم ها پزشک می تواند به طور تقریبی زمان بروز حمله قلبی را مشخص نماید.

اکوی قلب یا اکوکاردیوگرافی : اکوکاردیوگرافی که اکو هم گفته می شود با امواج فراصوت انجام می شود و نحوه پمپاژ قلب را نشان داده و نواحی آسیب دیده که پمپاژ غیر طبیعی دارند را مشخص می سازد. اکومی تواند آسیب دیدگی ساختاری قلب از جمله دریچه ها و حفره ها در حین بروز حمله قلبی را مشخص کند .

کتتریزاسیون قلبی :کتتریزاسیون قلبی که به نام کت قلبی هم معروفست روشی تهاجمی است که با انجام آن می توان به طور مستقیم با استفاده از اشعه ایکس اندازه و وسعت انسداد شریان های قلبی را مشاهده نمود. انجام این تست در ساعت های اولیه بروز حمله قلبی در صورتی که مصرف داروها ایسکمی یا نشانه ها را برطرف نسازد توصیه می شود . کتتریزاسیون قلب به پزشک کمک می کند تا بهترین روش را برای رفع انسداد انتخاب کند . آنژیوپلاستی با بالن ، استفاده از استنت یا فنر و انجام عمل جراحی بای پس قلبی روش هایی هستند که می توانند در کنار تجویز دارو به کار گرفته شوند.

حمله قلبی چگونه درمان می شود ؟

به محض تشخیص حمله قلبی باید درمان را در آمبولانس یا در اورژانس شروع کرد . روش های دارویی ، روش های درمانی از طریق ورود کتتر به شریان قلب ( بالن زدن ) و عمل جرای از جمله درمان های حمله قلبی به شمار می روند.

چه داروهایی در درمان حمله قلبی به کار می روند ؟

هدف از درمان دارویی حل کردن لخته ها یا جلوگیری از تشکیل آن هاست . این داروها از تجمع پلاکت ها و چسبیدن آن ها به یکدیگر و تشکیل پلاک جلوگیری می کنند ، مانع از تخریب پلاک شده و مانع از بروز آسیب های بعدی  می شوند. این داروها باید بلافاصله به منظور کاهش مقدار آسیب دیدگی قلب تجویز و مصرف شوند. هرقدر مصرف این داروها به تاخیر بیفتد آسیب دیدگی بیشتری بروز کرده و تاثیر این داروها کمتر خواهد شد. داروهایی که برای درمان حمله قلبی به کار می روند عبارتند از:

  • آسپیرین برای جلوگیری از تشکیل لخته که وضعیت را وخیم تر می سازد
  • داروهای ضد پلاکت که از لخته شدن خون جلوگیری می کنند
  • داروهای ترومبولیتیک داروهایی هستند که لخته های موجود در شریان های قلب را حل می کنند
  • مصرف داروهای فوق همراه با یکدیگر

سایرداروها ، داروهایی که در حین بروز حمله قلبی یا بعد از آن مصرف می شوند ، بار قلب را کاهش می دهند و عملکرد قلب را بهبود می بخشند . همچنین ، عروق خونی را باز یا گشاد می کنند ، درد را کاهش داده و قلب را از بروز هر گونه ریتم خطرناک محافظت می کنند .

سایر روش های درمانی برای حمله قلبی کدامند؟

در حین بروز حمله قلبی یا بافاصله بعد از بروز آن باید به کت لب یا بخش کتتریزاسیون قلبی مراجعه کنید تا به طور مستقیم وضعیت قلب ، شریان ها و مقدار آسیب دیدگی مشخص شود. در برخی از موارد روش هایی مانند بالن زدن یا قرار دادن استنت یا فنر به کار می روند تا شریان های بسته یا تنگ شده را باز نگه دارند و انسداد برطرف شود. این روش ها همراه با مصرف داروهای ترومبولیتیک انجام می گیرند تا شریان ها باز نگه داشته و همزمان هر گونه لخته ای که موجب انسداد شده است را حل کنند.

در صورت لزوم عمل جراحی بای پس انجام می گیرد تا بتوان جریان خون مورد نیاز برای قلب را تامین کرد. درمان ها ( درمان دارویی ، عمل جراحی قلب باز و روش های مداخله گرانه مانند آنژیوپلاستی ) درمان اصلی بیماری شریان قلب به شمار نمی روند . وقتی که حمله قلبی بروز می کند یا تحت درمان قرار می گیرید بدین معنا نیست که هرگز حمله قلبی تکرار نخواهد شد ، حمله قلبی می تواند بار دیگر بروز کند . اما برای پیشگیری از بروز مجدد آن لازمست که موارد زیر را مورد توجه قرار دهید

چگونه از بروز حمله قلبی در آینده پیشگیری کنیم ؟

هدف اصلی بعد از بروز حفظ سلامتی قلب و کاهش بروز حمله قلبی مجدد است . بهترین فرصت ها برای جلوگیری از تکرارحمله قلبی مصرف مرتب داروها ، تغییر سبک زندگی و مراجعه منظم به پزشک برای چک آپ قلب است .

بعد از بروز حمله قلبی چرا باید دارو مصرف کنم ؟

داروها بعد از بروز حمله قلبی برای موارد زیر تجویز می شوند :

  • جلوگیری از تشکیل مجدد لخته در خون
  • کاهش بار قلب و بهبود عملکرد آن و کمک به ریکاوری قلب
  • محدود کردن تعداد پلاک ها با کاهش کلسترول

داروهای دیگری هم در صورت نیاز تجویز می شوند . این داروها برای درمان ریتم نامنظم قلب ، کاهش میزان فشار خون ، کنترل درد قفسه سینه و درمان نارسایی قلبی تجویز می شوند . لازمست که اسامی داروهایتان را بدانید ، بدانید که برای چه منظوری تجویز شده اند و در چه موارد و زمانی باید مصرف شوند . پزشک شما یا پرستار باید داروها را به شما معرفی کند و علت و زمان مصرف آن ها را شرح دهد . داروهایتان را روی کاغذ بنویسید ، فهرست را به همراه داشته باشید و به هر پزشکی که مراجعه می کنید نشان دهید. اگر سئوالی دارید از پزشک یا داروساز بپرسید.

سبک زندگی من بعد از بروز حمله قلبی چه تغییری باید بکند ؟

بیماری شریان قلب درمانی ندارد. برای پیشگیری از گسترش این بیماری باید توصیه های پزشک را انجام داده و سبک زندگی خود را تغییر دهید . می توانید سیگار کشیدن را کناربگذاری ، سطح کلسترول خون را پایین بیاورید ، دیابت را تحت کنترل داشته باشید و میزان فشار خون را کاهش دهید . همچنین ، برنامه فعالیت بدنی برای خود طراحی کنید ، وزن خود را در حد طبیعی حفظ و استرس را کنترل کنید . لازمست که از یک رژیم غذایی سالم پیروی کنید.

بعد از مرخص شدن از بیمارستان درچه زمانی باید به پزشک مراجعه کنم ؟

لازمست که ۲ تا ۶ هفته بعد از ترخیص از بیمارستان به پزشک مراجعه کنید. پزشک روند بهبودی را ملاحظه می کند . ممکنست از شما بخواهد که در زمان های معین آزمایش های دیگری از جمله تست ورزش یا اکو انجام دهید . نتایج حاصل از این آزمایش ها  به پزشک کمک می کند که وجود احتمالی انسداد در شریان های قلبی را تشخیص دهد و درمان لازم را تجویز کند . هروقت نشانه هایی مانند درد قفسه سینه ، کوتاهی تنفس ، به خصوص در زمان استراحت ، گیجی یا ریتم قلبی نامنظم داشتید بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.

هیچ دیدگاهی ثبت نشده هنوز, شما اولین باشید!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *